moe thuis

er is alweer een maand verstreken na de laatste ingreep.
Helaas merkt Tijmen nog geen verbetering,sterker nog hij voelt zich minder goed dan vóór de ingreep.
Gisteravond was hij even heel verdrietig.Jeroen belde of hij nog naar buiten kwam,maar dat ging niet, hij was te moe.
Samen hebben we besloten om vandaag maar niet naar school te gaan en even bij te tanken.Hij heeft heerlijk uit geslapen en daarna wat aan school gewerkt.

Op school hebben we een gesprek gehad met de con-rector, besloten is om Tijmens pakket wat te verlichten door Grieks en filosofie te laten vallen.
Eerder is ook gesproken over vervroegde profielkeuze,nadeel hiervan is dat hij al heel jong een richting gaat kiezen.Het laten vallen van de twee vakken laat alle mogelijkheden voor een profiel open.Het scheelt Tijmen 4 lesuren per week en dan nog het huiswerk.Ook is de webcam weer ingezet,dat verloopt nog niet helemaal soepel,maar het is de bedoeling dat hij op donderdagmiddag twee lessen thuis volgt.

zo wordt zijn belasting wat minder en we hopen dat hij op deze manier het jaar gaat redden.

Volgende hobbel is de werkweek naar de Belgische Ardennen over 1,5 week.
Survival...dat is voor Tijmen een gewone dag al! Wij zien als ouders op tegen deze week,Tijmen heeft er zin in en ziet wel wat hij wel of niet mee kan doen.
Wel de juiste instelling denk ik.We zien wel,niet mee laten gaan is geen optie,vooral na het advies van beide cardiologen : genieten,overal aan meedoen, maar luister na je lichaam, op tijd stoppen...Beetje lastig als je aan een touwladder langs een steile wand hangt..

Vrijdag voor de hefstvakantie komt hij terug,zaterdag vertrekken Tijmen en mam naar Curacao om Renate te bezoeken die 5 maanden stage loopt op het tropische eiland.
9 uur vliegen en naar ik hoop 9 uur slapen voor Tijmen.